Ağlasın Kaldırım Utansın Sokak

Her çocuk, günahsız gelir dünyaya.

Sonraları başlar korkulu rüya.

Bir izbe, bir metruk, bir kuytu veya,

Bir köprü altında,elinde tiner;

Dünyası boşlukta döner ha döner.

Sahipsiz bir çocuk,yatağı sokak;

Nasibi olmadı bir yanan ocak.

Üç beş tahta yakıp az ısınacak.

Ateşi daima içinde yanar;

Dünyası boşlukta döner ha döner.

Kimse ana gibi sarmadı onu.

Kimse aramadı, sormadı onu.

Babası bir kere görmedi onu.

Acısı her zaman yürekte kanar;

Dünyası boşlukta döner ha döner

Önünden geçer de okul bilmezler.

Tebessüm ederler hiç mi gülmezler.

Gözyaşları akar durur silmezler

Şevkat yağsa belki yangını söner;

Dünyası boşlukta döner ha döner.

Ceket yırtık pırtık,kundura patlak.

Ayaz fena vurmuş,elleri çatlak;

Ağlasın kaldırım,utansın sokak !..

Sıcak bir yuvayı özlemle anar;

Dünyası boşlukta döner ha döner.

Suçun kenarında ezik ve korkak;

Beden yorgun,yürek gamlı,göz ıslak;

Gece yorgan olup onu saracak.

Hayatın tüm yükü sırtına biner;

Dünyası boşlukta döner ha döner.

Zannetmeyin sorun yalnız devletin;

NİL diyor ki bu yük,bütün milletin

Bu dert çok ağırdır,bu yol çok çetin.

Bir el uzatılsa acısı diner;

Dünyası boşlukta döner ha döner.