Ağlatalım Güneşi

Sancılar içinde öldürdüğüm bir gecenin

daha sonuna geldim.

Senleşen zihnimden

katre katre dökülüyorsun gözlerimden.

Her zamanki gibi bugün de kalabalıksın bende

Harca harca bitmez hüzünlerinle geldin

Yine de hoş geldin !!

Hüzün de olsa eli boş gelmedin ya

sefalar olsun ömrüme

fiyakalı bir merhabam var yine yeni güne!

Eli boş olmak kötüdür be gülüm

yoksulluğun çekilmez.

Varlığın nasip olmadı ama,

çok şükür yokluğunu kimseden dilenmiyorum,

daha şimdiye kadar el açtırmadın kimseye..

Senli bir kahvaltı sonrası

yine sana yürüyeceğim yolların koynuna

bırakıyorum kendimi.

Gelip geçen senlere odaklanıyor bakışlarım,

düşünüyorum da,intiharın mevsimi hiç yok

özlemenin de...

Ne ölümün dakikası var,

ne sevmenin anı.

Nerede ne zaman ve nasıl biteceğini

bilmediğimiz bu hayatta

akrep ve yelkovan aralıklarını

arsızca harcayarak,

zamanın katili oluyoruz ikimiz de.

Saatin geceden kalma tik takları beynimde zonklarken

zihnimin iyice yorulduğunu hissediyorum.

İsterdim ki gülüşlerim bir tek sana ait olsun,

isterdim ki gözbebeklerinde dirilteyim ölü ruhumu,

hasretlerden sıyırıp sevinçleri,

tenimi sadece teninin sıcaklığıyla ısıtayım.

Ne yokluğuna sığınayım,

ne geleceğin güne aşık olup

hasretleri ömrüme katık edeyim.

Eğer bir gün gelirsen ömrümü vermeye hazırım

Güneşin alev alev kavurduğu

sahralardaki kum taneciklerinin yağmuru beklediği gibi

bekliyorum seni.

Ne hasretini,ne özlemini

Sadece seni...

Gel ki aşkını şah edeyim bu kentte .

Ayrılığın acısını yaşadığımız bu dünyada

ızdırap çekmektense,

alnının çatına sıkıp ,

doğduğu yerden ağlatalım güneşi !!!!