Ağlayınca Insan..

bugün yine makyajımı gözyaşlarımla tazeledim..

çok çabuk giyiniyor yalnızlığın maskesini insan ağlayınca..

dünya büyüdükçe gözlerinde,

kendi küçülüveriyor ansızın

bir küçük iç muhasebe hesapları alt üst edince

kaybetmişliğin farkına varılıyor..

dertlerin hasadını yine toplamak kalıyor insana...

-zaaflar hep aynı karnede-

insanın canını yakıyor bir arpa boyu yol alınmamışlık

sonra bir damla gözyaşında kopan fırtınalar diniyor..

duruluyor ağlamalar yavaş yavaş..

geri dönüverince insan yüreğinin kıyılarına,

anlıyor ansızın..

ve yine kırılanı döküleni

toplamak kalıyor insana..