Agranur Abla
-Hasibe Koçak'a-
uzaklardan
çok uzaklardan
görür kardelenlerini
burnu kızarmış
minik elleri üşümüş
kaderi kara...
acılarını, yoksulluklarını
duyar, hisseder
Avrupa'dan Anadolu'ya.
dur-durak bilmez
engel tanımaz
heyecanla, sevinçle
yüreği kıpır kıpır
düşer yollara
Agranur Abla.
duygu yüklü
sevgi yüklü
iman yüklü
inanç yüklü
bir sıcacık el uzanır
gurbet elden
Hollanda'dan
anayurdu Anadolu'ya,
bu el ablamın eli.
bir günlük ekmeği varsa
yollar O'nundur
kimse tutamaz
hoş gelir, hoşlukla gelir
tâ Ağrı'ya, Van'a, Kars'a...
bir çoğu aç
ilgiye, sevgiye
muhtaç
nerede, kim varsa
bulur onları
Agranur Abla.
bir sıcak gülüş
bir kalem-defter sunmak için
ülkemin en ücra köşesinde
"dünyanın en güzel çiçekleri"
ay yüzlü çocuklarına.
kardelenlerim der
bir başka sarılır onlara.
ya bisikletine atlar
ya bir uçağa,
merhem olup
sevgi dağıtmaya koşar.
koşar kardelenlerine
öyle çok, öyle büyük ki
sevgisi sığmaz kucağa
esirgemez bir zerresini
verir sevgisini dağlı çocuğa.
onlara da
bir sevgi ana gerekli
bir güllü ana,
Agranur Abla.
ya ilgisizlikten
düşkün olmuş
ya sevgisizlikten
aciz düşmüş bir yaşlı
bilir geleceğini
yolunu gözler
sevgili öğretmenimin.
uzanacak sıcacık
pamuk elleri,
gül yüzüyle
gelecektir O
bilirler.
duruşu gül
bakışı gül
kendisi gül...
bir gül ana
iman dolu
bir güllü ana
çözüm arar insana
sevgi yürek Güllü Ana.
az uyur
çok yemez O
dayanamaz çaresiz insana
çıkınında yarım öğretmen maaşı
üşenmez düşer yollara
dağlar denizler aşar
varır kardelenlerine.
bölünür sürekli
bölünür O.
yüreklerde dinlenir
Agranur Abla,
yorgunluğunu atmaya
çaresiz gözlerdeki anlık ışıltı
yürekte duyulan bir sevinç kıpırtısı,
mutluluk kırıntısı görmek yeter O'na!
küçük bir çanta taşır
mağrur, omuzunda asılı
başardığını görmek ödüldür artık
mutluluk anı
sevinç zamanı
zafer anıdır O'nun için
en yüce gurur anı...
ama derviş azığı değildir
o küçücük çantada taşınan
bir lokma ekmek
hiç değildir!
kutsal kitabı muhakkak
bir de aç insanlar için
yemediği, yiyemediği
yarı emekli maaşı
birinin ihtiyacı vardır diye...
bir yaşlı anneye
bir şal yahut bir hırka
bir çocuğa kalem-defter
belki bir bebeğe
bir mavi balon
bir kırmızı şeker
yahut bir emzik
küçük bir hediye...
daha bir gün önceden
ziyaret haftası dolmadan
içten bir gülüş gibi
bir sıcacık düş gibi
beklerler O'nu,
benim beklediğim gibi...
birkaç güne kadar gelecek yine
Ağrı'nın bir dağ köyünden
bir engelli çocuk haberi almış
köyün öğretmeninden
gülen yüzünü kederler sarmış
bu çocuk okumalı diyor
bir aydır uykuları kaçıyor.
çareler aramış
bir dostun da yardımıyla
akülü bir araba almış
bu yürüyemez çocuğa
gelecek
ve bana...
bana da uğrayacak
Agranur Ablam.
mutluyum
gül kokusuna doyacağım için.
hayırlı yolculuklar
mutlulukla gel
Agranur Abla!
26.04.2009 - 13:00