Ah!

Başım alıp diyar, diyar gezdiren

Sen de benim gibi yorgun kalasın

Beni böyle can evimden bezdiren

Deryalar içinde vurgun kalasın

Gül benzin sararsın belin bükülsün

Devranın kırılsın çarkın sökülsün

Gözlerinden kanlı yaşlar dökülsün

Gülüp oynar iken durgun kalasın

Bahçemde tomurcuk gül bırakmadın

Derdimi dökecek dil bırakmadın

Acımla yanacak hal bırakmadın

Eşinle dostunla dargın kalasın

Ozanca tomurcuk gül idim soldum

Gün geldi saçımı başımı yoldum

Ah nedir bilmezdim ah çeker oldum

Dilerim cennette sürgün kalasın

Ozanca/İzmir