Ah..!

Sonbahar iter fikir tozlarını pencereme

Gece kandillerinde solar gül yüzüm

Nabzım kelam olur, sağ bileğe cereme

Kalbim kalemde atar, kâğıt olur gündüzüm...

Hepsine küstüm...

Şeytan burada, ellerim soğuk, kan dilim

Kirpikten düşer güneş, budak budak

Azap esti genç yaşta, söndü kandilim

Işık yiter, karanlığı öper dudak...

Çatlak çatlak...

Bilmem ne içimdeki, açıklaması olmalı

Kevser didikler boğazımı alabildiğince

Ben, hazan oluklarında kuşkunun malı

Yaprak kırdı göğsümü, kalabildiğince...

Yaşa yaşayabildiğince

Kuralları koydum, hepsine harfiyen uydum

Ben, zifiri karanlıkların korkusuydum

Katranları çözen safir bir suydum

Şimdi endişenin, pişmanlığın kurgusuyum

Hakikat vursun, gençliğim kurusun...

Yıllar yılı sevmiş gibi bütün güzelleri

Cananlar sarmış bendimi, derinden yandım

Savurup da şehvet kuyusuna tüm elleri

Tatlı gözüken çileli rüyadan uyandım

Annemi andım, ağladım...

Dünya sincap, sakladı gönül cevizlerimi

Her yanım vurgun, sancılarla dolaşık

Perde emmeden uçsuz dokunuş izlerimi

Benim haybeden uçurumlara, kötürüm aşık...

Artık karmakarışık

Akrep yelkovanına iğnesi kadar yârmış

Dibin göründü ey ruh, kaynamakta suyun

Tabiat ister beni bak, gövdesini yarmış

Kendi cürmünde kendin yan, dayan, dayan

Ne beklersin Mücahid? Haydi, kalk, soyun...

Bitti oyun...

Allah var, uyan, uyan...

,,,

,,

,

Ağlarken...