Ah Be Aysel

böyle konuşmalar yıkmadımı bizi be Aysel,

hani bidaha o tahta kapı açılmayacakmış gibi çarpmalar ha,

bir cam parçası gibi tuzbuz oluşumuz bundan değilmiydi,

şimdi sen sağ ben selamet,

eyvallah son umut dilimde

onuda tüketirim belki yarına, bilinmez

ah be Aysel yapılır mıydı bu benim gibi adama...

ah be Aysel zaman ne çabukta akıp geçiyor

şu bankta oturduğumuz günler dün gibi aklımda be

hani bana söz verişlerin vardı ya

verdiğin tüm o sözler ciklet miydi ağzında

baba yadıgarıyla kazımışmıştım kalbime oysa ismini

nasıl kazırım şimdi senin üstünü

ah be Aysel yapılır mıydı bu benim gibi adama...

ah be Aysel ne güzeldi yuvamız

halımız yoktu belki yerde ama zengindi gönlümüz

hani senle dinlerdik masamızda türküleri

radyoda Erkan Oğur

yokluğunda türkülerdeki gibi'' pencereden kar geliyor ''

üşüyorum yatağımda ,bana çok bol geliyor

titriyorum

ah be Aysel yapılır mıydı bu benim gibi adama...

ah be Aysel sakalımı sevmezdin

rakı içerdim küfretmezdim

gündüz işte giydiğimi evde giymezdim

elim boş eve gelmezdim

bi sakalım var diye mi terk ettin beni ha

deseydin yüzümü derisiyle bir keserdim

ah be Aysel yapılır mıydı bu benim gibi adama...

ah be Aysel dün seni afiş yapmışlar meyhaneye

neonlarla yazmışlar da ismini yanlış yazmışlar

''Okşan '' o da kimdi

yoksa içine şeytan mı girdi

ama yüzün; yüzün

ne kadarda alımlı çıkmış kadrajda

yıkıldım...

sakalım üstü sel oldu gözlerim, utancımdan kızardı yüzüm

loş ışıkta içkici mezesimi oldun be Aysel

demek ki beni hiç sevmedin ha

o yuvayı basıma yıktın be gavurun kızı

yapılırmıydı be Okşan bu benim gibi adama...