Ah! Ben Ne Yaptım......

İnatçı iklimlere yenik düşmüş

Arsız bir sevdanın harında,

Keşmekeş mimikler çehreme yansımakta...

Zemheri soğuğuna eş donuk yaşlarım,

Güneşin kızıl yüzüne benzer yürekteki yangınım...

Ne üşütmüş ne ısıtmış

Ilıklığını kaybetmiş yorgun bakışlarım...

Umut,

Emanet özlemlerime.

Gökyüzüne dağıttım mavilerimi

Güvercinin kanadına astım

Yürek kıpırtılarımı.

Anlamı bulsun diye,

Yağmura kattım yaşlarımı.

Ve rüzgâra verdim savursun diye

Alıştığım ne varsa sevgi adına her şeyi...

Çek, git dercesine...

Düş geçmemiş gecenin,

Tavana dikili kalmış yorgun bakışlarında,

Tek tek vurulurum her sorguya her hesaba...

Ve cevapsız kalırım yalnızlığımla...

Zoraki gülümseme takılır dudağıma.

Zoraki yasak koyar bir yanım aşka...

Kaç gün sürer bu sürgün

Kaç saat, kaç dakika...

Hangi ömre sığar bu hayasızca aldanma....

Anlar mı beni penceredeki begonya...

Sabah, akşam sızlanmama dayanır mı?

Sükûnetinde hayat bulurken zihnim

Kaçar mı? avuçlarımdan...

Aşk gibi... Sevda gibi... Yar gibi.

Yaşamaktan yorulmuşken,

Dayanır mı? Yüreğim bu ayrılığa

Mahpusken aşk yürek sayfamda

Ve

Tel örgüye takılıyken onurum

Batmaz mı? sonra

Acısı zamanla çıkmaz mı?

Yemin etmişken,

Suçum sabit olmaz mı?

Çıkmazında kaybolmuşluğum varken

Yar sokaklarının...

Ah! Ben

Ne yaptım kendime böyle

Gurura adımı esir ettim.

Yalnızlığı kendime...

Umudu gökyüzüne

Maviyle...