Ah Bu Aptal Bekleyişler!

Ah bu aptal bekleyişler!

sonbaharlardan yazlara;

odalardan ağaç koruluklarına;

insan kalabalığının gürültüsünden

sessizliğin şarkılarına.

Ah bu aptal

bu durgun

bu şarap gibi bekleyişlere terk etme beni

mesela

benimle bekle seni

ödünç ver mesela alnındaki çizgileri

üvey saçlar olsun doğurganlığını çoktan yitirmiş

başıma

Ah bu aptal bekleyişler!

İnsanın kendi kendisini öldürmesinin en aşktan nedeni

Bir gram ümitsizlik

omzuma

koyacak olsa elini

Besmele çekip Azrail

oturacak canımın sofrasına

Ah bu aptal bekleyişlerde

sağ kalabilenlerin sayısı çok dar

Ah bu aptal bekleyişler!

Hiçbir vaat almadım hâlbuki geleceğine değin

Yine de süreğen bakışmalar

saatin iç organlarıyla

Sanki gelecekmişsin gibi

Bir saat, bir yıl belki bir asır sonra!

Ah bu aptal;

Bu

dilin avlusuna

büyüyünce deli olacak şiirleri bırakan;

Bu akıl kundakçısı bekleyişlerde

Nasıl da kanıyor insan gelmelere!

Ah bu aptal bekleyişler beklemedikçe

Beklenen hiç gelmez bekleyene.