Ah! Bu Hasret Şiirleri

Ah bu hasret şiirleri

Dinlerken burkulur göğsüm, yüreğim sıkılır

Dünler dikilir karşıma hırçın

Uzun bir yolda ağlayan gölgeler

Gerçeği vurduğumuz birkaç söz ah!

Bir türlü yırtamadığım takvimdeki yarınlar

Neden hep, neden yalnız beni bekler

Ne çiçekler çiçek kokuyor baharlarda

Ne kar ellerimden soğuk

Güneş yakmıyor tenimi içimin ateşinden korkup

Bir sahnedeyim, maske gülümsüyor

Ben içinde ağlıyorum oturup oturup

Kim yazdı beni buraya seni oraya

Yolları ayıran kim

Oysa ne resimler çizmişti şu zavallı beynim

Ne rüyalar yazmıştı

Nasıl titremişti heyecandan bedenim

Ah bu hasret şiirleri, ah!

Alıp götürür uzaklara her sesi de

Bir türlü uzakları yakın etmez

Meltemler ters yöne kurmuş rotayı

Taşkınlar yere doğru

Şairler neden düşer ki aşka

Dinlemek bir zulüm, okumak başka

İlla ayrılık mı gerek şiir için be şair

Vuslatı da anlatsan

Desen ki bembeyaz bir gün

Avuçlar sımsıcak

Gözlerde ismi konmamış bir sevda yahut aşk

Bin baharın kokusu sinmiş saçlarda

Birbirine sarılmış iki yüreğin sesi haykırıyor desen

Ne olur bu defalık gerçekten gülümsesen...

Gülmeyi unutmuşsun anladık

Bizim suçumuz ne seninle yandık

Bari bir gülücük uzatıp gizleyerek gözlerini

Okuyanı gülümsetsen artık be şair

Okuyanı gülümsetebilsen...