Ah Deseydim

çocukluğuma daldım bir an

okurken kitabının üstünde

uyuya kalan

gözlerinde ipildeyen

yalnızlığında kol gezen

türkü dolu coşkusu

yoksulluğun burgacında

ayağın kepirinde keprem

bu toprağın çocuğu

ayazında üşüyen

yağmurunda ıslanan

havasında büyüyen

itin buyruğundadır albız

salladıkça sıçrayacak mı

kulağına söylediğini

ite söylemediği ne belli

arıyorum şimdi

anam vardı ağladığımda

bağrına basan

kucaklayıveren babam

şimdi öyle mi

hem öksüz hem yetim

220513denizli