Ah Mülayim

Fena yakmış abayı

Bizim garip Mülayim

İşten eve dönerken

Görmemiş arabayı

Sanki yiyecek gibi,

Çekerken sigarayı

Bir kamyon kasasına

Vurup yarmış kafayı

Ah garibim;

Ne işin var senin

Çetrefilli işlerle

Yedin yarım aklını

Olmayacak düşlerle

Kederlere bürünüp

Kasavetle bezendin

Neyine gerek senin

Mecnun'a mı özendin

Ah Mülayim;

Nedir böyle bu halin

İyi değil ahvalin

Saçı başı ağarttın

Neron, Roma'yı,

Sen kendini yaktın

Dünyanın bütün yükü

Sanki omuzlarında

Üflese dağ yanacak

Narında, efkârında

Yemiş feleğin sillesini

Hayatın baharında

Düşmüş kara sevdaya

Her gülüşe aldanmış

Hayat onu es geçmiş

Hayat sürdüm, sanarken

Dumanı göğe çıkar,

İçin, için yanarken

Ah Mülayim;

Ne de deli adamdın,

Adının inadına

Hiçbir şeyden yılmazdın

Çakmak gibi gözlerin

Şimdi masum bakıyor

Bu sevda seni,

Halin beni yakıyor

Ah Mülayim;

Sen bana inanmadın

Şimdi yandın,

Aldandın!

Hayat seni anlamaz

Sende zaten hayatı,

Hep yanlış anladın

Şimdi;

Dillerde maskarasın,

İflah olmaz yarasın

Yoluna baş koyduğun

Sanmam seni arasın

Bekleyedur şimdi

Ömür boyu visali

Ara sıra gördüğün

Çölde serap misali