Ah Papatya

Kendimi kandırmanın zirvesindeyim,

Ellerimde bir tutam papatya

Yalandan sevmiyor, seviyorum söylüyorum

Gerçeği aramak değil yalan

Yalandan sev diyorum.

İçin istemez ya,

Karşı durur yalın gerçeğe;

Güneş diyor dostum

Yakmazken yeşil yaprağı

Ateşler doğurmakta sözlerin

Yalandan bir hayattan bakarken

Gerçeği görmeli:

Sen ben hepimiz

Yalan değil gerçekten

Yaratan Allah'ı sevmeli.

Ah aklımı, kalbimi söküp yerinden

Vahyin derin sularında yıkamak var ya...

Yalan değil gerçekten

Rabbin tenezzül ettiği insan

Böylesi Rabbine, kendine nasıl yalan söyler

Kendini nasıl kandırır.

Maddeymiş, tesadüfmüş, yoklukmuş yalan

Varlığına inanmayan insan

Yalan olmayacak bir aleme yürümekteyiz;

Dur ve irkil

Bunca düzen içinde

Tekbir Allah var

Nankörlük bir taşa bile yakışmaz

Bu koca anlam senin için/de var.

(Ekim 2010 İstanbul)