Ahir Bir Zamana

Ah benim vakitsiz ağrım

Sancıyan solum

Uzak şehirleri yakan yalnızlığım

Hasretin ağrısı yuvalanırken gözlerime

Kirpiklerimi ağartan damlalar içimi kanatır

Söyle;

Hangi omuz yüklenir kimsesizliğimi

Hangi şehir tutuşur ahlarımda

İçim cayır cayırken

Kim nehirleri terse çevirip söndürür bu yangını.?

İki dudak arasında bahar taşıyanım

Dilime çömelen şu yorgunluk

Sözcüklere kilit vuran suskunluğum

Hangi alfabede çözülür

Anadilim kadar sevmişken seni.?

Gözlerim daha yeni ısınmışken gözlerine

Avuçlarının yangınında eriyen ellerim

Artık üşüyor

Ölü kuşlara mezar

Akrep ve yelkovanın zehirlediği ahir bir zamana...