Ahmet Emmi !

Ahmet Emmi !

Ahmet emmi ömrü köyünde geçmiş 70'lik bir ihtiyar,

olmadı zavallı birgünde bahtiyar.

Etmez di birgünde kimseye intizar,

Köyün kahvesinde birikmiş gençler lak lak eder,

Ahmet emminin evinden gelecek bir haber bekler.

Ahmet emmi kapıda göründü azıcık kalbi tekler.

Ahmet emmi'nin ağzından sanki bal akıyor,

gençler dut yemiş bülbül gibi ağzına bakıyor,

kalpleri sanki saniye'de yüz yirmi atıyor,

Emmi bu,attıkça atıyor, coştukca coşuyor.

Ahmet emmi dalmış birgün güreşe,

rakibi azgın kısrak o kaçmış, bu kovalamış pür neşe,

sonunda sırtını yatırmış güneşe,

aklına gelmezmiş bir gün endişe..

Ahmet emminin nefesi yetmedi, bilmem senin neyine gerek,

bundan sonra sana abdest namaz gerek,

biliyorum bana düşmez neme gerek,

Ahmet emmi yere yığılmış ona bir imam gerek...

ilyas TAN 07.10.00. Adana