Ahraz Gece

Bir ses dese ki gel! yeni doğacak güne

ömrü berdel etmez misin alınacak son nefese...

Eskilerde bir yerde, bir gece vakti

uykunun aralık kapısında gülümserken hatıralar

yürek çınlatan sıfatlarıyla

direnmek ne mümkün ömrün arka bahçesinde

düşe uyanan ruha

Yüzünde, donmuş saatler gülümsemesi

rüzgârın kanatlarında genzi yakan rayiha

yürür fukara gözlerin

kirpiklerine dolanan, solgun çiçek tarhlarında

Ruhu gurbette olanların şehrinde

siyah perdeli, sessiz bir evdir gece

ahrazdır konukları

bir çakımlık vuslat sevinci serpip çoraklaşan gözlere

gün ışımadan giderler geldikleri gibi sessizce...