Ahretliğine Düğümlesin Beni Sessizce Yakamoz

kına yakıyor semalarına günbatımı Akçakale'nin

kızıl yemişlerinden fışkırıyor koyun eteklerine

tan alımın pembe dudakları

çamlık yamaçlarının düzlerinde soluklanıyor

kırlangıç ötüşleri

yüreğimin tekleyen sesinde

mızıkasını üflüyor yine denizin nazlı kızı

iklim tutulmalarının bana aykırı solfejine

taşlıkta bir sabah çay molasında

ah senle

tüterken efkara ufkumun bacası

taş sektirmece oynadığımız haylazlıklarımızdan geçiyor

çocukluğumun ladin kokulu yalı sokağı

ah benim kara amber gençliğimin

tutuklu ayaz sırtları

hırçın sabahların

kıyılara sığmayan öfkesinde Karadeniz'e

kafa tutan küstahlığımızın Salacık'a sığmayan delilikleri

tırnakları kızarırdı güvercinlerin

tırmıkları batardı grubun lerzan utancına

biz seninle ayrı koylarda sevdaya dalınca

ah hatırlar mısın dostum

baraka da Temel Reisin Asiye'yi mırıldanışını

ağ onarırken

‘'oy Asiye Asiye tütün koydum kesiye,

anan seni veriyi da bir demet pırasiye''

gizlice dinlerken arka tarafta

kahkahalarımıza kulağından yakalanmışlığımızı

ah! sıtma ağacına tırmanan korkumuz ah

yosun kokusuna karışan

çekme tütün kokusunun isli gürgen duvarlarının

bizi izleyen ihtiyar gözlerinde

ağların altındaki kanaviçe örtülü sandığı

aralayışımızın sızısı hala şuramda köz köz

Muallâ'dan gelen ucu tutuşturulmuş

son mektuptu Temel Reise

‘'ben evleniyorum beni unut'' diyordu

son satırında

silikti mürekkep kim bilir nasıl ağlamıştı Temel Reis

mahpus damında

on yedi yıl yemişti

babasının kanını yerde koymayınca

sonra Karaoğlan af çıkarmıştı da

serbest kalmıştı bizim reis

ah be dostum neleri sığdırmıştık biz seninle

o masum yıllarımıza

senin Süleyman'a tutkun benim Fatih'e

her akşam Zeytinlik'ti mekanımız

sahil kavrulurdu ağustos sıcağında

biz üşür müydük ne

niye sokulurduk ki sahi birbirimize

sevdanın çiyi düşmüştü oysaki

bir kere körpe yüreklerimize

Temel Reisin gemisinde evlenecektik

çifte düğün yapacaktık hani

benim uçuş uçuş gelinliğim

senin kırmızı ayakkabıların

nikahımızı Temel Reis kıyacaktı

yeşil tepelerin sinesinden emerdi yıldızlar

tutuş tutuş zakkumların fuşyalı haylazlığı

yanardı içinde körfezin

Haldandoz da çatlak kös bir ayna

plakta mırıldanan ayyaş bir melodi

şimdi uzuvlarında aşkın

Süleyman kız kardeşin Gülbin'le kaçınca

nasıl kıymıştın kendine karanlığın

hıçkırık tutan nefesinde

ah benim ikindi sonrasına kalan yarım

Şevval ‘im orta boylum keten gülüşlüm

ne de yakışırdı gül endamına

çiçekli fistan

bileklerine turkuaz taşı

hani Kurt Düzünde yüzümüzü morayla boyayışımız

ninem korkmuştu hani fındıklıkta bizi görünce

‘'uşağum siz deli misiniz‘'diye gülmüştü sonra

ah! Nerede şimdi o günler o hayaller

o gece moraların mürdümünden

pıhtı zinaklanıyordu denizin suskunluğuna

dağların dumanlanan kirpiklerinden damlıyordu

şafağın ölüm doğuran sancısına

karanfil tütsüsü

dalgaların donukluğu

yeşil örtü sermişti gençliğinin üzerine

tanyeli

gökte inliyordu hilâlin figanı

sarı saçlarından kurşun yarası sızıyordu

Serçe yavrularının gırtlağına

delindi denizin çanağı

çekildi sular

gök kubbenin zümrüt süren infazına

o gece karanlık bir eldi boğazımı sıkan

soluğumda derin bir çırpınış

jilet kalleşliğinden

düşlerimin duvarlarına sıçrayan

dokularımın can çekişen soluğuna

toprak dolduran

yetişememiş sana Reis

semalarda okunurken adına salalar

son seferinden sonra gören olmamış bir daha

Süleyman'la Gülbin ayrılmış Şevvali'm

senden sonra Fatih'le de ayrıldı yollarımız

Hani şu Karacaların Zeliha yok mu?

dişlek Zeliha hani

Fatih'te onunla evlendi

geçen haber yolluyor bana utanmadan

halâ unutmamış beni

güldüm geçtim be kanka

ben yıllarca darağacında sallanmış gelincik

boğazında ip yerlerde sürüklenmiş çocuk

onun peş paralık sevdasına boyun mu eğerim

Sevda benim sevdam Şevval'im benim

ah benim boynu bükük böğürtlenim

ham çileğim sarı kantaronum

en çokta erkek Fatma'm

ah yıllar sonra buralara gelmek de

varmış kaderde

ama kız bir şey söyleyeyim mi sana

Kalleşlik yaptın ha bize

Böyle bi başına koymak var mıydı

beni buralarda

Temel amcada yok ki

kovalasın beni bayırlardan yukarı

elinde kızılcık değneğiyle

bak ne diyeceğim sana

bu gece ay sökerken limanın

sonsuzluğa açılan dağ mersini ısırıklı dudağından

Yeşil ahretliğinin ucunu çöz usulca bana

sende tutulan parçalanma acılarıma

düğümlesin beni makberine sessizce yakamoz...