Ahvalim

Akşam oluyor,

kovuyor güneşi karanlık,

boynumda kilitli bir tasmadır

safir,

yılgın bir yalnızlık .

Gölgeler de yok artık,

gri ve seyyah,

akılda tuttuk bir kere

bırakılabilecek gibi değil bu günah .

Dizleri kirli bir merhamet,

hürriyetin izlerinde zarafet

artık güneş onu içenlere aitken ahvalim

beyaz bir sonbahar hayal et.