Akdeniz Sessizliği

I-

sensizlik

bu Akdeniz,

geceleri umut ışıklarının döküldüğü yer.

İtalyan kayıkçısından Rum sarhoşuna kadar

Dalga dalga köpürtür nice aşkları

ya da süpürür nice ayrılıkları

ve Akdeniz,

ömrüm kıyıya vurdu yine

nefes almak artık öyle sıradan değil

belki şansım yaver gidecek, yeniden!

yeniden bir durak öteye gideceğim,

yeni nefesli.

bir yakamoz daha düşecek üstüme,

biraz sisli.

işte Akdeniz yaslanmış,

yükü omzumdan dökülür, solum çöküşür

sessiz bir Samandağ gecesi daha

uzunca sahil yolu deniz dağlanmış

öteye bakasım gelmiyor, görünmüyor ufuk

denize dalmaya hazır dağlardan

Ay düşmüş denize, yayılmış boydan boya

Işıldar taa gözlerinden bu yana

Bak işte her şey yerli yerinde

Ben kumlar ve gece, bıraktığın gibi öylece.

Akdeniz bu aşkı da sakla sessizce

Tıpkı sakladığı gibi gece

sorulacak elbet bi vakit,

köpüklerine doldurduk bir geçmiş zaman

baloncuklara verdik sırrımızı, boşaltıp serimizi

deniz yosunlarıyla bağladık onları,

ah baloncuklarımız uçmasın...

uçmasın yine düşlerimiz, sahile vurur dönüşlerimiz.

Akdeniz'den salınan bir zaman daha

bir aşkı sularında sakladı bitişinde

ve tazeledi her dalga geçişinde.

Ah! Akdeniz'in Samandağ yarası

az ötede liman, yel artığı sallanan gemiler

martılar dahi kim bilir nerede?

gemiler sessiz, martılar sessiz, su sessiz

ve katmışım kendimi sessizce

görünen sadece kum üstü yaşamlar,

ve beride kum altı yaşanmışlar...

II-

densizlik

Akdeniz yakamozu ışıldar

seyreder yıldızlar geçmiş ve süregideni.

hani biz vardık bir vakit, şahitliğinde bir gece ay'lılığı

balık sırtında duran bir aşk, nere düşse ıslanacak

hatırla bizi, nere düşsek dudaklar kavuşacak.

Hani;

sahilde yürüyordu iki yürek

biri kadındı, biri erkek

sevdalıydı birisi, diğeri ürkek

yürüdüler sahil boyunca, batana dek güneş usulca

kayana dek bir yıldız, sevdadan yana

üşüdü kadın o anda

soğuk düştü yüzüne, biraz da siyah

başından döküldü siyah uzunca

çokça omzuna yığıldı sonra.

hazırdı tek hamlede erkek

kuşandı düşlerini kadının, soğuk endişeler...

Tutuştu erkek, serpti ellerinden alevler

Kadın, tellaşından hala ürkek.

'cesur ol ' dedi ilk yürek.

've öyleyim ' diyen diğeri

neydi telaşının yeri?

mırıltısını duydu diğeri.

telaş değildi oysa, -belki de- de olsa

'ya biterse' dedi kadın, sonrasını düşünerek

'Kim' dedi erkek?

biz, diyecek olana sarıldı sonra

dudaklarından ruhuna umut vererek,

bitmeyecekleri tenine ekleyerek.

ve sonra,

karanlıkta kayboldu iki yürek, bugünkü kadar olmasa da...

aşkın buhranıyla yürüyerek,

durmuşlardı bir taş kenarında, zamanı o anda bekleterek.

Şimdi sadece Akdeniz sessizliği...

martı sessiz, gemi sessiz, su sessiz

bir ben katmışım kendimi

benimki sadece şair sessizliği.

Kasım 2013

Antakya