Akl-ı Meâd
I
her gece ellerimi
gökyüzüne açıyorum
huzura diz çöküyor
gözlerimdeki iman şerbetli karanfil
ruhumu ruhuna ilikleyen
aşk-a duacıyım
tetikle beni şeytan
ben yüzümü; bu gizemli yola adadım
ateşin; avuçlarımı yalarken
sana hiç yenilmediğimi anladım
II
eyy Rab!
sana bütün günahlarımla
şehâdetli özürlerimi getirdim
göğüne dokundur beni
sarkıt ay zülküflü kadın gibi
serçe ötüşlü romanın
son yazan bölümü gibi
al bütün şiirlerimi
suçlu bedenime çiz resmini
zaman alnıma küs secdeli
nankör bedenime çivile ezan sesini
III
eyy Rab!
sana sığınıyorum
halime duâcıyım
kabul eyle şükrediyorum
tevbe ediyorum
sağlık cilveli ağlamaları siliyorum
sadece beni yarattığın için
kendimi seviyorum
ne cenneti gördüm
nede cehennemi
ölmeden geçti tırnaklarım
mutluluğa tiryakili
aşk işlemeli
duâcıyım
yolundayım
sev beni
sevgili gibi
../