Aklım Erermiydi Anne?

toprağın bile duyamayacağı bir sessizlik içinde,

ruhunu sararken tedirginliğin

teninin kokusu sinmişti yanaklarıma

ve geride bıraktığın her nesneye...

seni bensiz kaçırtan neydi

neydi bir gece ansızın sinsi motor gürültüsü?

ben varmıydım şehre kaçtığında,

aklım erermiydi yüzündeki morluklara?

bazen pıhtılaşmış ruj' un, iz bırakırdı alnımda

bazen bembemsi bir tülbent sarılıydı başında,

bazen bir ayağın seker gibi,

bazen belin bükük...

kimbilir kimlerdi, halden hale koyanlar...

bunlara aklım erer miydi?

erer miydi aklım?

zulmün olmadığı şehir, bahtiyar etmedi seni

zulmün olmadığı bir şehir yok ki anne!

ah! anne...

gözü yaşlı dönmeyecektin hani...

hani sevinç örgüleri örecektik kışın...?