Aklımdayken

Sus! göğü dinle!

Geniş kapılı evlerin,kapalı penceresinin şiirini anlatır...

Bir mavi bulut düşer dalından,toplayamam eteğime.

Sus! çagıranlar var,geceyi uzaktan...güneşi terk etmiş kadınlar,adamlar,çocuklar..

Çıplak sesleri..üşüyen adım..

Adım neydi!...

Sus! ellerimi bulaştırıyorum günaha...

Sığ bir kırılış, saklıyorum avuçlarımda,kirleniyor parmaklarımdaki ışık...

Sus! sancımı doğurdum dün..acıya bir kundak daha..

Sakla beni!! bulmasın sancım....

Sus! vitrinlere koşma! satılık değil insan!..

Bırak yeri, gögü..tutun bana!

Tutunki, hayat asılı kalmasın dar agaçlarında...

Sus! yolları getir! o yol agzındaki söğütleri ,o söğütlere takılan rüzgarı ,o rüzğarın sırtındaki uçurtmayı..

Azıgın çoksa, yorulursan bırak beni gelecegin yerde..

gölgeni getir bana...

Sus! kuyudakiler uyanmasın,feryadımı çağırma..

Ses verme uzağa, seslenme!.

Aklımda hala o tiren..gitme! diyordumya, gittin!!

Aklımdayken, sus! diyorumya..

Susma! susma!!!