Aklımın Düş Soluğu

---------

Ey gecenin soluğu.. Öp ruhumu,

Karanlığın belki toplar dağılan yüreğimi..

Teyakkuzda tüm uçurumlar,

Göz bebeklerindeki hayalim dağınık

Bir damla gözyaşı olmuşum toprağına karışan

Beklerken geceyi,

Namusu bulanıyor aynaların- sökülür aksim-

Önümde el pençeye durmuş karanlık bir yalnızlık

Gevşek bir romantizmin en yersiz yanında

Ağlayıp, sızlanırım...

Gel bas kapımdaki zilin en senli yanına

Seni tanır..

Topla eteklerini, öyle yabacı gibi çıkma merdivenin basamaklarını

Seni tanır..

Giydiğin o yeşil elbisenin kumaşı değsin duvarlarıma evimin korkma

Seni tanır..

Sen başka bir yüreğe ateş yakmışsan, kibirli bir mevsime dönüşür yaz

Acıtır ve üşütür içimi..

Üzerine basa basa konuştuğun sevi sözcüklerinin tasviriyle

Yabacı bir hayal kurma

Susturur , ahraz eder dilimi..

Gel kokla penceremdeki gülü,

Çekinme

Senin kokundan utanır

Üşü önce sensiz ayaz kesilmiş odamı kolaçan ederken

Senin oluşunla sıcaklanır..

Ben alışık değilim her gidişindeki yokluğuna,

Dağılırım kendime kalabalığım biter

Bir nehrin akışına bırakırım bakışlarımı

Parlak taşların arasında süzülen suyun çığlığında yüreğimi bırakırım

Bir begonvile sürüklenirim sık sık

Aklımın düş soluğunda yine senli bir çocuk masalına bulanırım..

Şehirler kurarım kelimelerden, koca ülkeler resmederim

İroni bir soluk deminde çay rehaveti mesela

Eriyen sakalıma jilet vurmam misal uzar ömrüm- alacalı bir kar serpintisi gibi-

Göz bebeklerimde aşktan sarhoş bir hal

Cep zulamda buruşuk hayaller taşırımı

Yaralı bir karanfil alır acılarım

Bir avuç senli şiirle telaşlanırım..

Gel emanet dudaklarında k/asılsın yabacı bir gülümsemeyle

Dudağımdaki hasret seni tanır

Gel değsin kentimin lodosu savursun saçlarını

Sokaklara kazara dökülse bir tel saçın

Her kaldırım hasretine bulanır..