Aklımın Enkazında

Aklımın içinde bilmem kaçıncı dünya savaşı,

Her gece düşen bir ülke,

Her sabah kaybolan bir ben…

Zihnimde yankılanan çığlıkları susturmak için,

Sessizliği icat ettim.

Kötüler galip gelmesin diye yitirdim ben aklımı,

Daha ne kadar?

Kaç cephede yenilmeli insan?

Kaç ihanete siper etmeliyim yüreğimi?

Kaç kere öldürmeli kendini,

Hayatta kalabilmek için?

Daha ne kadar yakabilirsiniz ki canımı?

Yangın, küle dokunmaz…

Ben kendi uçurumlarımdan atlayıp,

Kendi denizime düşerek boğuldum.

Ne dalga kaldırır beni yukarı,

Ne de dibe varmak sonumu getirir.

Canımı acıtmaz artık,

Ne ihanet,

Ne de "seni seviyorum" yalanı…

Çünkü bir sözün en keskin bıçağı bile,

Ölü bir ruha işlemez.

Ben artık,

Küllerimden doğmayı değil,

Küllerimle yaşamayı seçtim.

2011 Ank.