Aklımın Zincirleri

Bana seni unutmamı söyleme!

Yarılır göğsümde sakladığım Ay'ım.

Döngülerini unutup güneş sistemi,

Çark eder mevsimler başında.

Bir toprak kurur susuzluğundan,

Çatlamış dudaklarıma benzer çorak tarlaların.

Adın gibi kalır masada sabah kahvelerim,

Aklımın zincirleriyle oynar ayakların,

Gidişinin uğultusu, desibeli eksik kulağımda çınlar.

Vurulur ceylan gözlerine astigmat sorunu yaşayan gözlerim.

Ve bir kaç derecelik bulanık bir açıdan ayrılır son vapur.

Ben el sallarım balkonumdan,

Begonviller yaprak döker gidişinin ağırlığından.

Son vapur düdüğünü asarken limanıma,

Yeni senler geçer Bakırköy iskelesinden

Sen gibi bir kadın uğrar martılarıma,

Ve idama çekilir ayrılık şiirlerim.

Dudaklarımda senin adın, satırlarımda ahın!

Soluğunu şehrimde bırakan kadın!

Aklımın zincirlerini sana bağladım...