Aklından Bir Gitmek Tut

küçük bir şiir yaz mesela

dünyalar kadar.

anladım, göğün sökülmesi bundan

öpünce ölürmüş mavi

biraz sonra açar sabahı rüzgar

sıkı tut aldığım nefesi

şimdi hüzün

avunmalı bu şiirde iki gözüm

selamlasın sokakları bırak

kimsesiz kimliğim

dal fidan soğuk, üstelik

dilimdeki suç benim

unutma gönlüm

yalnızlığa ilişen son heceyi

anlatsana

nasıl oluyordu sevdalı yaşamak

göz ucumda akrep diyorum

gidelim

biterken sonsuzluğun dansı

sayamıyorum, arsız sokak lambaları falan

yakıyor her şey canımı

türkü dinleyelim mi giderken

denize karşı

Ört üstünü

üşümesin yağmur 'ah'ımızdan

baharı bağrında sakladığı belli

yorulduysak kahrımızdan

düşen her damla için sinip toprağa

uyumak var şimdi, uyuyalım.

.