Akrep Isırığı

Adın, üç harfine kesik attı, kanadı içim

Verdi dudaklarını sigara ateşe,

Kapandı duvarlar

Deniz kuşlarına karşı.

Kan dumanı yuttu

Döküldü kuruyup ruhum,

Sarsılarak dışım,

Düştü... Kaynayan su gölüne.

Çürüdü dünya

Çürüdü ağrılı ömrüm, zehrin dilinde

Tutamadım kendimi

Ardım baktı, gölgeme

-Kalan-

Akrep ısırığı.

Adından tek ayet çekip

-Öptüm-

Ellerimde koca bir boşluk

Kasımpaşalı o çocuk gibi yaşlandım biran

Tiner kokusuna borçlandı ciğerim

Kalbim buruş, buruş.

Ahir zaman ocaklarında kül kemiren iki delinin

Tırnağıyla mezar oyan anlayışı gibi,

Özgürlük fikrinin akordunu bozdum

Kedi yumağına maskara mutluluğu

Besteleyen ozanın sesinde.

Zulâ...

Rüzgâr olacaktım, serçe ıslığında kıyına çarpan,

Uyuyan ağacın kavuğunda,

Uyanan kundak eşiğinde

Belki;

İlk kurşunda toprağa şehit düşen uçurtma kanadı.

-Kalan-

Ceset teri,

Bir de akrep ısırığı.

Sakladım, adından dört harf

Küstü cennet, kıskandı cehennem

Çıldırtan mahşer suskunluğu

Tükürdü yüzüme,

Baktı amelime,

Dedi; ?'Boş kalmış şiir yaz''

Gitti elim cebime,

Gitti, gözüm yüreğime

Dedim; Sevene küfür yakışmaz!

Döndü sırtım çehreme

Döndü dünya intihar güllerinin tepesinde

Zulâ... Sakata çıktı hayat

Vuruldu kafesinde

Kaldı insan, kaldı geride

-İzi-

Akrep ısırığı.

Adın, üç harfine kesik attı, kanadı içim

Kan yandı.