Akşam, Ruhlar Ve Serenad

sarılmak lazım ağaçlara

beraberken yalnız olabilmektir

dostluk dediğim

o ayçiçeği denizlerinde

yüzmektir belki de

sararmış lekeler, lekeler...

okyanuslarda kaybolabilseydim keşke

geceler yalnız ve

ben yıldızların peşindeyim

zamanın içinde giderek açılmak istiyorum

ve hiç kapanmasın postum

asılsın hanelerine duvarların

eski ruhlar

dalgalanır duru göllerin kenarında

çağırır sessiz sessiz

ve öpün beni çocuklarım

öpün ekşimsi kokularla

yuyun beni

tarçın kokulu rüyalar

buğulu kış gecelerinde

bisikletiyle uzaklardan bir bozacı eser.

tek katlı bir evin

pencere önüdür

yerim ve bir bardakta çay

beklerim ben beklerim

bu yıkık dökük harabeleri,

gönüllü bekçisiyim ayazlı gecelerin

kehribar müptelası

yanar döner bu mevsimler;

her hecesi benim

hadi gelin alın beni!

24.07.2012