Al Koynuna
asumandan çaldığım bulutum
yağmanı bekledim gündüzler uyuduğunda gecenin beşiğinde
yağmadın
kurudu ellerimle diktiğim nar çiçekleri
sönmedi ellerinle yaktığın cehennem bahçelerin
yetim bir türkü oldu ismin
ben yandım adın yandı and yandı
yeminler çarpar vurdumduymaz ruhunu
ahıma giyinme toprağa düşer bakışların
yusufum
züleyhadan aldım sevdayı
leyladan çaldım yangını
cancağızım
topraktan çaldığım kokumsun
her yağmur sonrası buram buram
içime çekmeye korktuğum
cihanı yakmak var
ellerini tutmak
gözlerine sürmek dünyanın sürmelerini
bir kelimeye sığınır mutluluk iksiri
fısıldasam yüzün yüzümde
kurulur mahkeme
sallanır başlarımız
taş atan ellerin terinde
yaslasam başımı dizlerine
ellerine şefkat sürsen
ellerini saçlarıma
küçük bir kızın gözyaşları avuçlarımda
öpsen
öpmeye kıyamadığım dudaklarınla
yumun gözlerinizi
görmeyin
aşksız hayatın üstüne mil çekip
bir kez
bir gece
bir ömre bedel
yüreğinden öptüğüm yarin tenini koklayıp
narımı
harımı
günahımı sırtlayıp
nedamet yolunda çileme razıyım
tut ellerimi
al koynuna
sarıl hasretim
aşka hasretim