Alasmalladık*...

/ Ben daha çok gözlerinden

Kaçıyordum

Yalandı sözlerin /

Ellerimde derin sular

Kanatlanan mavi

Denizdi uçanlar

Çırpındı dalgalar sitem etti martılar

Kayalar küstü sahillere

Beyazdı köpükler

Kocaman boşluk içinde

Seyrettiler...

O çukurdan avuçlarıma kum serpildi

Sarıdan bezgin çöl rengiydi...

Ormanları topladım koylarından

Bir kirpikti alevi

Ufka kımıltılar uzanırken

Bir baş düştü omuzlarımdan

Turnalar mı sandın geçen

Yoksa burmalı bir bulut mu?

Dumanları tüten

Neredeydi gözlerin ben seni seviyorum derken

Söndürdüm beş başlı gecenin

Ağzında mahşeri

Kaç yıldız söküp attım

Gecemden

Ormanları ateş sararken

Söndürdüm gökteki kandilleri

İçimi yaksın buz mavisi

Geçti gitti alevler

Bende kaldı esmer tepeler

Mısralarda açsın artık yeşiller

Hatıraları kundakladım

Sen yokken...

Şimdi

Dudakların sisli sabahı aralasın

Pencerenden

Nedensiz gözlerinden

Bakışlarım geçti senden

Göç hazırlıkları bitti

Bendeki sen giderken

Ayaklarım tanıdı yolları

Alasmalladık!

Gözlerinden çok

Uzaklara...

*insan doğrusunu bildiği halde yaptığı hatalar vardır...

o yüzden başlık özellikle yazılmıştır :)