Alazı Ayazı Koynumda

evsiz bir ayaz

(ki sadece

evsiz bir ayaz yırtabilirdi

sana ördüğüm haritayı)

vurdu sırtıma

kimsesiz

ama çok hikayeli

turuncu bir zinciri

sabahın puştluk vaktinde

bir çift kadın memesi ama Korsikalı

koynumda

sıcak buharıyla

alazına pasaport sığdıran

bir ekşimeyle yatıyor

nerdeyim ki

ilk kez sordum

nerdeyim ki

şimdi anladım

içimden bir sürü sırtlan geçti çok sevici gülüşleriyle dün gece

köprüler iskeleler üzerime devrildi

yolculuk başlamış oysa ve meğerse çoktan

bitimsiz buz çağından yamaçlarımda

yaralarımı yakmaya hevesli güneşlere

özlemdir içimdeki kırılgan küfür

bildim

yine de sormayacağım o meşhur soruyu

nerdesin

evsiz bir fırtına

(ki sadece

evsiz bir fırtına yırtabilirdi

sana okuduğum haritayı)

vurdu gözlerime

senden kalan

en büyük yolculuğu

sen gel de

gitme şimdi

Fotoğraf: Nuri Bilge Ceylan