Aldatılmak...en Acısı

Kalbimde ateş karıncaları gezinmekte.

Ellerim kırık , dökük bir virane gibi

Kalem, kırık, sözlerim kimsesiz

Bu sabah

İşte ben dediğin böyle birşey

Biraz yalnızlığa tıkanan mısralar

Azcık özgürlük fısıldayan sözcükler

Ve boş sayfalar

Bana ait değil çoğu zaman

Umuda yol alan cümleler

Ben daha çok karanlıkları severim.

Sever kalemim acı çekmeyi.

Ruhum sevdayla dolsa da

Bilirim, içimden ayrılık geçer.

Dökülür kalemimden yalnızlık

Keder sıfatlarıyla birlikte

Her sevişmem gece renginde

Tutku demeye dilim varmaz.

Boğarım kendimi şehvetimle

Ezilir bedenim sancısıyla

Bir de yaram vardır.

Pek nihal kendisi

Tutuşturur yedi rengi birden

Gri bir sis kaplar her yanı

Ölüme uyurum aniden

Kapanırken gözlerim

Adını söylerim

Aldatılmak...