Aldırmamışlar

Ruh halimin üstüne otopark inşa etmişler

Ezkaza otursa ruhumun derinliklerinde volta atan kuşlar

Bir araba gelip ezip geçiyor sanki

Kelebek devşirmeliğine ecnebice küfürler öğretmişler

Uçuşunda kanatlarından tuttuğu gençliğim

Ellerimize sağlık olsun dileklerinde beni unutmuşlar

Katmerlisi kayboluş çağrışımı yapan üzüntümden beni asmışlar

Boynumda kalmış ipin ucunu kaçıran izleri

Çok özlediğimi unutturup beni sevgiden ayırmışlar

Ruhuma kamuya açık alanlarda ölmek hakkını bağışlamışlar

Hâlbuki yaşamak yakışıyor en çok ona

Ben, beni niye sevemiyorum?

Cümlemi seçmişler, eklerimi çalmışlar

Yazık, günah!

Hiç aldırmamışlar...