Aldırmıyorum
Tükeneceğim zaman içinde
Elim avucumda ne varsa yitireceğim
Ne ağaçta yaprağım
Ne bahçemde sümbülüm kalacak
Odamda ses,
Yastığımda saç telleri olmayacak
Kirlenecek duvarlarım
Bir fırça kireç tutmayacak.
Ekmeğim bayat, çatalım kirli
Çorbam sıcak tütmeyecek
Sobam hiç yanmayacak
Ve ben belki yine sarılacağım
Şaraba sen diye
Şişeler bitecek
Şişeler devrilecek
Hüzzam ağlayacak gözlerim
Güneşim hiç olmayacak
Ay yanmayacak üzerime
Kaymayacak yıldızlar benim için
Bulutlar kararmayacak
Bir damla yağmur düşmeyecek
Rüzgâr hiç esmeyecek
Ve belki,
Tanrı da küsecek.
Tanımayacak dostlarım
Selamım sabahım olmayacak
Saçlarım taranmayacak
Sakalım kesilmeyecek
Hiç yıkanmayacağım belki de
Dünyanın tüm kiri üzerimde
Arınmayacağım.
Belki bir kayada
Belki bir kumsalda
Belki kaldırımda
Ve ben
Yalnız öleceğim
Ve ben
Yalnız gideceğim...
Susuz
Vedasız
Duasız
Kefensiz
Selamsız
Gözyaşsız.
Ben aşk saklayıp tabutuma öylece
Gideceğim.
Alkışlayarak kendimi,
Aldırmıyorum.