Alfabe

Esrik bir Türkçenin Türk'çe sevdasında

Ne ozanlar gördüm Arnavut divanı parçalayan

Oysa benim namütenahi

Yani münasip olursa ebediyete kadar uzanan

Şiirlerim olacaktı

İlkokul kitaplarımın imkân verdiği kadarıyla

Ali'nin topa vuruşu da dâhil tabi bunlara

Kesmece harflerin arasında

Yirmi dokuz kere kafamı duvara vurduğum

Alfabeyi belki daha kolay çözerdim

Te cetvelini avucumun ortasına defalarca yemeseydim

Ve birkaç bin kelimem daha olsaydı

Eminim daha iyi anlatırdım

Sana kurduğum kelime tuzağında;

Yaratılanı sevdim, Yaratandan ötürü felsefesini...

Amma velakin

Gelmedi zaman çıngırağında öten vuslat

Şimdi sana son sözüm,

Nasihatim,

Öğüdüm,

Bana dair ne varsa sende

Hepsini çöpe at!..

Ötsün son kez ayrılık çanları

Gayba dair en güzel düşleri sayıklarken

Varsın

Kursağımda kalsın en hakiki aşk yalanları

Arkana bile bakmadan git ki

Dizilsin harfler ilmek ilmek

Dar ağacından gayrısına...

Öyle mesulüm,

Öyle hiçim işte

Bir hıyanet içinde...