Alisa III

Alisa

Hüzünler akıyor yine dudaklarımdan

Kelimeler yer değiştiriyor anlam dolu hecelerde

Bitiyor tadı damaklarda kalan yıllanmış bir aşk

Şarap gibi kadınsın Alisa

Yıllandıkça sessizleşiyor hasret kokan gözlerin

Misafir olmak çok güç o tertemiz kalbine

Misafirperverliğine diyecek laf yok tabi

Öyle bir ağırlıyorsun ki yüreğinde beni

Tüm karanlıklar aydınlık oluveriyor birden

Terk edilmiş harabe gündüzlerde bir ışıksın Alisa

Konuyorsun üzerinde bir yığın toz birikmiş eski banklara

Simsiyah oturaklar beyaza bürünüveriyor

Anlıyorum ki sihirli dokunuşun sadece bana değil

Özgürlüğünden yoksun kalmış herkese iyi geliyor

Yalnızlığın perdeleri sararıyor sen gönlüme değince

Bir tek kimsesizlere yardım etmiyorsun Alisa

Kimsesizlere kimse olamıyorsun sevdiğim

Çünkü sürekli yanımda kalıyorsun, kalmalısın

Mutluluk gözyaşlarımı toprağa yağdırmalısın

Seviyorum seni Alisa

Bazen uzaktan uzağa bazen de yanı başında

Ama koşulsuzca

Ağlıyor sensiz karanlığa gömülen ruhum

Sen yokken Alisa buralar hep kış

Gözyaşlarım yağmur

Ben ise baştan başa soğuğum