Alışamadım

alışamadım zamansız gidişine

hep bekledim dönersin diye

sensizken anladım ki yaşanmıyor

bırakma beni gitme hayatımdan

yaşadığım günlere gecelere

bakıp iç çekiyorum

yoksun diye

oysa yanımda olsan ne de çok

severdin beni

saçlarımı okşar ellerimi tutar

gözlerimden öperdin

yoksun gittin işte

yalnızım bir başıma

değermiydi böyle sebepsiz gidişine

beni terk edişine değer miydi

gece gözlum

her şeyi bir anda geride bırakıp

hayatımdan çıkmanın sebebi ne

bana acı çektirerek öldürmek mi;

her geçen gün biraz daha yok etmek mi

bedenimden ayırmak mı ruhumu

niyetin buysa başardın yokum

çürüyen bir cesedim şimdi

varlığında yanımda değildin ki

yokluğunu hissedeyim

gece gözlüm