Alışmalıyım

Alışmalıyım yokluğuna sensiz durmaya

Alışmalıyım kokunu özleyip ağlamamaya

Alışmalıyım sesini duyamayınca düşüncelere dalmamaya

Alışmalıyım sensizliğe ve de yokluğuna.

Koşarken peşinden kayıp ettim seni ebedi

Bilemesin sensiz çektiğim bunca çileyi

Yansaydın anlardın bu delice seven kalbi

Alışmalıyım yokluğuna sevsem bile seni

Bir gün bitecek bu ızdırabım alışmalıyım

Koptu gönül bağlarımız sensiz nasıl yaşayayım

Nasıl olsa gidecek bir gün alışmalıyım

İçimden gelmese bile yokluğuna alışmalıyım.

Biliyorum koşmayacaksın hiçbir zaman bana

Tutmadan ellerini gideceğim kara toprağa

Alışmalıyım ümit yok artık senden bana

İçimden gelmese de alışmalıyım yokluğuna

sevmiyorsun biliyorum ama untuma

yunus sevdimi beklemesinide bilir yana yana

ağlamasını da bilir kana kana

ancak unutmayacaktır çektirdiklerini sen ona yar olmadıkça