Alışmışım Varlığına

ıssız adada gibi hissederim kendimi

unuturum silerim gelmişimi geçmişimi

bir sen bilsen yeter seni çok sevdiğimi

alışmışım varlığına yokluğun çok acı

viranelere döndüm dağıldım sensiz

sarhoş gezerim yıkıldım gamsız

gecelerim gündüzlerim geçer anlamsız

alışmışım varlığına boşluğun çok kötü

susuzum mutsuzum umutsuzum ben

ne karar vereceğim şaşırdım hey

yalnızlığımda arkadaşım oluyor mey

alışmışım varlığına sensizlik bayat

kor ateşlerde yanarım gelde söndür

sevmeyeceksen bir zahmet öldür

ağlatma artık yeter birazcık güldür

alışmışım varlığına yalnızlık ölüm

develi köyü

pamukkale

denizli