Alıştım mı Sana Ne

Demiştim..

Bir gün aniden.

İşte böyle olur insan.

Az biraz ürpertili

Az biraz deli

İşte onun.

SEVGİ denen o gizemin

Arsız bir sarmaşık gibi

Sessizce seni sardığını hissedersin.

Delice atar yüreğin

İzi kazındıkça içine

Kıpırdar dudakların

Alışıyor muyum ne?

İlkyaza alışan

Erik ağacının çiçeğince

Çiçekler açar yanaklarında

Görmesen, duymasan da

O adamın içine düştüğünü bilirsin.

Ve artık;

Ebemkuşağı oluşur

Gönül gözlerinizde...

Ölümü unutturan gülümsemenle

Dersin.

Alıştım mı sana ne?

Ne zaman,

Adını ansan

Onu düşlesen

İçinde kıpır kıpır

Delice el çırpar çocukluğunun serçeleri.

Yatağından taşmış bir nehirdir artık yüreğin

Kutsal bir emaneti taşırcasına

Herkeslerden habersiz

Onu taşırsın

Bir kulak çınlaması sessizliğinde...

Ve dersin

Ve dillendirirsin

Alıştım sana...