Almanya’da 56 Yıl

bitmek istemeyen bir özlem yanıyor –

56 yıl geçse bile.

Bu özlem, hayal kırıklıkları,

derin acılar ve solmuş umutlardan oluşan bir iz bırakıyor.

İkinci bir vatan bulmaya giden taşlı yolda –

hedefine ulaşıp ulaşmayacağı,

zaman gösterecek.

Elde edilen tüm başarılara rağmen,

açılan tüm kapılara rağmen,

sadece camın arkasından bakmak

yeterli değil:

Eğer elini uzatıp

arkasındaki hayata dokunamıyorsan,

hatta onu kendine ait sayamıyorsan...

Ve yine de geri dönüş yok.

Kökler o kadar sağlam tutunmuş ki,

beni tutuyorlar,

burada kalmamı sağlıyorlar,

iki ruhla yaşamaya devam etmem için.

İnsan özünde,

kim olduğu,

ne olduğu,

geçip giden tüm gelgitlere rağmen,

o kalır.

Bu sadece bana bağlı değil,

aynı zamanda üzerinde durduğum toprağa,

ve insanların onu

nasıl paylaştıklarına,

ne kadar soğuklukla,

ne tür bir ruhla...

Berlin, 20.10.2026

Talat Özgen