Altın/cı Bahçem

Oysa ki bütün yıldızların benim olmasını istedim

sadece sabah ikiye bölündü.

Toprağın ilk kokusu üzerimde kalsaydı

yağmur ıslatmaktan vazgeçerdi.

Sırılsıklam olmuş saç tellerim

ve

düşlerim üşümüş .

Yığılmış yere avucumdaki çizgiler

papatya düşmüş hayallerime

bir adres'de kaybolmuşum,yok olan şehirde

oysa ki

kanatıyordu dikenleri

nedir bu avare arayışlar bilmiyorum

nedeni kök vermekse

gün geçtikçe kuruyorum

yığılıyor yapraklarım

ve

sonbahar! Sonbahar diyorum.

Korkuyorum..

Harfleri unutup hecesiz kalmaktan.

Kızılca kıyamet benim günlerim

çok şey gençliğimle buz gibi eridi

kadife elbisemi artık giymiyorum

aç/açık kalsam

susuyorum

dilime değdirmiyorum bir çift söz

değmiyorum yaşamlara

sövmüyorum da..

Uzunca dalıyorum sadece geçip giden zamana!

Öfkem tutuşan bir alev gibi

ölüm ne zaman gelirse gelsin

doldurdum aşk/ı bir şişeye

ha varım ha yokum

benim bütün alfaben ahiretim

benim bütün yorgunluğum cehaletim

benim serzenişim sensizliğim..

Sessizlikti benden önce

ve

benden sonra uçurumdu kıyamet!