Alzaymır

Soğuk bir kış günü unuttum seni

Gözlerinde hangi renk yanardı,şahane

Hangi çılgın kokun çarpardı duvarlara

Sesinin tınısını tasarlıyamıyorum şimdi

Sanki zamansız bir muamma içinde gömülüp gittin

Sanki mecalsiz bir hıçkırık gibi,

Birden şekilsiz kaldın gözlerimde...

Artık kimsesiz bir rüya gibi mahzundum

Kurtaran yoktu çaresizlikten beni merhametle

Cefakar bir lezzet içinde karanlıklara koştum

Hiç kimseyi tanıyamadım can pazarında

Sesim yoktu,delinmişti duvarlar,

Şimdi simsiyahtı tüm cevaplar...

Seni soğuk bir kış günü unuttum ben !

Göremesemde bakıyordum sana bomboş

Hala/da olsa yaşıyordum, Alzaymır/la

Ben yaşıyordum gene, nefesten ibaret kalsamda

Sen o gün öldün birtanem,benim kucağımda