Ama

Gün güneşten sarkarken

Kehribar sarısı

Gölgen ile Eylül'ün kesişme anlarıdır

Yalpalarken öğlen sarhoşu misali

Ey dünü hiçleştiren kader

Sana yürüyorum

Fasılalarla

Benli molalar veriyorum

Dudağımı yakan zifir karası zıvana

Düşünüyorum aşkı terleten yorgunluğunu.

Sen

Gözlerin kadar kömürleştirdin dünü

Oysa ressam paletinde Nisan'dın

Erguvanlar boyadım sana, tırnaklarımda ten kalıntıları

Yüreğini içtim ben

Yürek dolusu

Şems'e sor

Şehrinin berduşuydum

Ziyan bekleyişlerde

Bir gıdım öpüşmeye

Geceye semah ettim

Meteliksiz zamanlarda

Güz yorgunu sokaklarında

Aşkın nöbetiydi

Usanmadan

Ama...