Ama Çok

Yürüyorum ama seni çok seviyorum

Duruyorum bir ara sonra koşuyorum hızla

Yine

Çok ama çok

Saplanmışım kemiğine

Tamam

oldu

dediğim an

yanıldığımı anlıyorum

Sana açılıyor kollarım

yolum ister istemez

sevginin doruklarındayım o an kendi kendime

Tedirginliğini gizleyemiyorsun

hoş gör önleyemiyorum

suçlu gibiyim hep ben sende

Düşlerimde

Karabasanlarda

Çok

Ama çok

Seninle

Sensizken

Her şeyi denedim

Elimde değil

Üstelik bir gün

Hiç değişmedi iyi bil

Benimse artık beni böyle

Kızsam da kendime

Bilmezlikten gelip nedenini sözde kızansın görünüşte

Ölçüyü aşan çok'lara bilerek sensin kucak açan

Neyse

Ama seni yine de