Ama Hiçbir Yere

Adı konulmamış dünyalara düştük

Birbirimizden arta kalanımızı

Adlandıramadık

Henüz yaşanmaya başlanmamış

Tüm zamanlara mülteci

bir ayrılık susuyor aramızda

O konuşsa da

Biz sussak artık

Kederli bir cümlede de olsa

Bir adımız olsa

Yeni acilarla boyle tanissak

Bir daha rastlamasak böyle

Adsız kahramanlıklara...

Unutulsak...

öğrendiğim ilk şarkıda dudak

ilk göz okuduğum kitapta

çamurlu okul yollarında salep güğümü

Sisli kıyılara sığınmış tekne

Ölüsü

Ucu kırık kurşun kalem

Astarı sökük ceketimin iç cebinde unuttuğum

Agacın altına gömdüğüm

Serçe sürüsü...

Sayrılı o soğukta

Gitmistin böyle...

Bendeki mutsuzluktan

Kendindeki mutsuzluğa...

hiçbir düşünce böyle ses vermezdi

içindeki dünyanın sağır kapılarına

Bütün şehirlerin arasında bir yerde

Gri ve sabaha zeytin ekmekli

Annesiz

Pazar sersemlerine imrenerek

Adını giz bilmiş ezik

Tüm şehirlerin arasında

Ama hiçbir yere gidemeyecek...