Ama Işıklarla

gün yoruldu belli ki

son tebessümümüze son bir şans tanımadan

kızardı yüzü bulutların

utangaç çocuklar gibi

ah bu güneşin ceremesini hep böyle

bulutlar mı çekecek

beni köşemde rahat bırakın der gibi dünya

yorgan bilir karanlığı

kendi haline bırakarak bütün evreni

'bizse

tercih ederiz yıldızlarla eğleşmeyi

yaşamak baskın gelir

ama ışıklarla'...

gün biterken sessizlik telaşa düşer

gece hazırlanır karanlık yatağında

sevişmeye bu ıpıssızlıkla

yaz deliliğini kaybetmiş yaşlanmıştır

ömrün uslanması mı desek buna üstad

yoksa harlanması mı içimizdeki sonbaharın...