Ama Sen Yoksun
AMA SEN YOKSUN
Adın hala kulağımda her anımda geçen her saniyede
Bakışların hala gözlerimde,zihnimde,umutlarımı n tükendiği yerde
Sesin hala kulaklarımda çınlıyor yarı kızgın yarı sevecen
Artık kimse kızmıyor,bakmıyor,duymuyor ve sevmiyor..
Geceler kabus gibi üstüme geliyor
Yorganı üzerime örtüyorum yağmur bulutları gibi
Ağlamamak için her gece tutuyorum kendimi
Gözlerim yanıyor yüreğim yanıyor içim yanıyor
Ruhumda tebessümün var hala ama umutsuzca
Denize baktığımız o gün geliyor aklıma
Sonra minik ellerinin sıcaklığı
Gözlerinin parıltısı endişeli bakışların
Sımsıkı sarıldığım sen ve mutlu olan ben
Esen rüzgarlar üşüdüğümüz kış günleri
Giydiğin o siyah manton ve uzun çizmelerin
Elinde sallanan siyah çantan
Her defasında sevdiğini söyleyen sen
Her senin için ölürüm deyişinde benim için yaşa deyişim
Umutlarım hayallerim tebessümlerim
Suratımda oluşan anlamsız gülüş hiç gitmeyen
Adını her duyuşumda kulaklarımı tıkıyorum
Bana her parıltılı gözün bakışında kafamı çeviriyorum
Her yağmurlu havada yalnız yürüyüşümde
Her hafta sonu her sinemada her ve her
Söylenen bütün yalan sözler geliyor birbir gözüme
Yalan ağlamaklı bakışların nefretlik yüzün
Yaptığım hatalar ve hiç tanıyamadığım sen geliyor gözüme
Gitmek istedin ve gittin bütün her şeyi arkanda bıraktın
Oturduğumuz o bankı taksimde içtiğimiz iğrenç çayları
Üzerinde kalpler olan o dandik yüzüğü
Seni seven beni bense hep sendeydim aslında
Şimdi senden nefret etmiyorum çokşey öğrettin bana
Değersiz sevgiyi yalan sözleri
Acımasız oluşunu denizlerin dalgalarının yalanını
Soğuk havalar eskisi gibi olmadı
Sana üşüme derdim üşümeni istiyorum
Ağlama derdim ağlamanı istiyorum
Hep gülmeni isterdim ağlamanı tekrar tekrar istiyorum
Benim hissettiklerimi hissetmeni istiyorum en acısı bu
Sinemalar hala orda o bank hala orda o parkta
İstanbul orda Beyoğlu'da caddeler artık bensiz
Aldığın hediyeler burada kokun hala ruhumda
Her şey varda sevdiğim SEN YOKSUN.
Muhammet ÖZTÜRK