Amak-ı Hayal

Amak-ı hayal idi gördüğüm bu manzara

Gözlerim daldı gitti en derin bir uykuya

Neden sonra açıldı önümde sisten perdeler

Zihnimde canlandı geçerken ateşten güller

Gidiyordum, aşkı ruhumda duya duya

İçiyordum, hasreti gönlümde kana kana

İlk aşkı andıran ilk sancı, ilk acı

Ardım sıra sallanan uzun kavak ağaçları

Gök kızıl, yer kızıl, kara toprak kızıl

Dağılıyor salkım saçak ruhumda her emel

Bakıyordum şaşkın şaskın bu garip hayale

Dalıyordum daldığım alem içinde aleme

Kulağımda kuş sesleri boğuk yankılar içinde

Ürperirken vücudum bakarken her seferde

Yürürken ansızın bir an belirdi

Ucu başı olmayan bir köprü göründü

İhtiyarsız rüyama İhtiyarsız girdim

Ayaklarım yol boyu ilerlerken titredim

Bakıyordum aşağıya bir yandan kederli

Görüyordum uçurumun nihayetsiz izini

Kendimi kaptırarak korkunun dehşetine

Hızlanmış adımlarım yola doğru ürkekçesine