Amansız Takip

Mutluluk hep geniş kalplerde konaklıyordu

Sensizlikle daralan kalbimde

En fazla üçgün kalabiliyordu

Gülen yüzüm sadece

Resimlerde saklı bir kaç saniye

O da misafir mutluluklarıma

Elveda jesti olsunlar diye

Keder amansız bir takipteydi

Kafayı yiyordum her defasında

Nasıl oluyorda buluyor diye beni

Kalbimdeki çatlaklardan sızan kanlarmış nedeni

Her defasında bu yüzden

Eliyle koymuş gibi buluyor beni

Hicret etmeli sevgili

Mutluluğun göçebe olmadığı

Bir otağa kurmalı günül çadırını

Bol yağışlı olmalı

Kanayan yerlerim kabuk bağlamalı

Dökülen kanlarımın izleri silinmeli sonra

Huzurumuz gölgede kalır yoksa

Bu amansız takipten kurtulmadıkça